Pasar al contenido principal

Resultados relacionados

Resultados totales (Incluyendo duplicados): 3
Encontrada(s) 1 página(s)

RUC. Repositorio da Universidade da Coruña
Publicación Tesis doctoral (DoctoralThesis)

Microplásticos en el medio ambiente: desarrollo de métodos analíticos para el tratamiento de muestras y caracterización por espectroscopía infrarroja

  • López-Rosales, Adrián
Tese por compendio de publicacións, [Resumen] La contaminación por microplásticos representa un problema ambiental y ecológico de gran magnitud debido a su ubicuidad y persistencia en los ecosistemas. Su detección y caracterización son esenciales para evaluar su impacto y diseñar estrategias eficaces de mitigación. A pesar de los avances en normativas y regulaciones internacionales, aún no existen protocolos estandarizados ni métodos de referencia unificados para su caracterización en muestras ambientales. La presente Tesis Doctoral se centra en el estudio y desarrollo de métodos analíticos para determinar microplásticos en muestras ambientales. En ella se han validado métodos de digestión y análisis para diversos tipos de matrices: plancton, algas, estómagos de peces, mejillones, deposición atmosférica y sedimentos marinos. Asimismo, se han explorado estrategias para mejorar los análisis mediante micro espectroscopía infrarroja, centrándose en la reducción de tiempos de análisis y aseguramiento de la fiabilidad de los resultados cuando se trabaja tanto con transformada de Fourier tradicional (detector MCT) como con láser sintonizable de cascada cuántica (QCL-IR). Además de todo ello, la presente Tesis Doctoral ofrece una visión global de la problemática de los microplásticos en el medio ambiente, abordando su impacto ambiental y social. Por otra parte, se presenta una revisión sobre el estado actual de las metodologías analíticas para el análisis de microplásticos, destacando sus avances y limitaciones. Con esta Tesis se pretende aportar conocimientos fundamentales y contribuir a la implementación y/o mejora de protocolos analíticos para caracterizar microplásticos en diversas matrices ambientales. Los resultados favorables proporcionan una base sólida para la implementación de protocolos en los diferentes laboratorios de rutina., [Resumo] A contaminación por microplásticos representa un problema ambiental e ecolóxico de gran magnitude debido á súa ubicuidade e persistencia nos ecosistemas. A súa detección e caracterización son esenciais para avaliar o seu impacto e deseñar estratexias eficaces de mitigación. A pesar dos avances en normativas e regulacións internacionais, aínda non existen protocolos estandarizados nin métodos de referencia unificados para a súa caracterización en mostras ambientais. A presente Tese Doutoral céntrase no estudo e desenvolvemento de métodos analíticos para determinar microplásticos en mostras ambientais. Nela validáronse métodos de dixestión e análise para mostras de biota, tais como: plancton, algas, estómagos de peixes e mexillóns. Así como noutras matrices ambientais, coma deposición atmosférica ou sedimentos mariños. Asemade, exploráronse estratexias para mellorar as análises empregando micro espectroscopía infravermella, centrándose na redución de tempos das análises e asegurar a fiabilidade dos resultados empregando tanto a transformada de Fourier tradicional (detector MCT) coma un láser sintonizable de cascada cuántica (QCL-IR). Ademáis de todo iso, a presente Tese Doutoral aporta unha visión global da problemática dos microplásticos no medio ambiente, abordando o seu impacto ambiental e social. Por outra banda, preséntase unha revisión sobre o estado actual das metodoloxías analíticas para a análise de microplásticos, destacando os seus avances e limitacións. Con esta Tese preténdese achegar coñecementos fundamentais e contribuír á implementación e/ou mellora de protocolos analíticos para caracterizar microplásticos en diversas matrices ambientais. Os resultados favorables proporcionan un baseamento sólido para a implementación de protocolos nos diferentes laboratorios de análises de rutina., [Abstract] Microplastic pollution represents a major environmental and ecological problem, due to its ubiquity and persistence in the ecosystems. Their detection and characterisation are essential to assess their impact and design effective mitigation strategies. Despite advances in international standards and regulations, there are still no standardised protocols or unified reference methods for their characterisation in environmental samples. This Doctoral Thesis focuses on the study and development of analytical methods for the determination of microplastics in environmental samples. Here, digestion and analysis methods have been validated for various types of biotic samples, such as plankton, algae, fish stomachs and mussels. Also, for other environmental matrices, such as atmospheric deposition or marine sediments. Strategies to improve infrared-based analysis have been explored, focusing on reducing analysis times and ensuring the reliability of results when two infrared microspectroscopy techniques were used; namely, traditional Fourier transform (MCT detector) and tunable quantum-cascade laser-based IR spectroscopy (QCL-IR). In addition, this Doctoral Thesis offers an overall perspective of the problem posed by microplastics in the environment, addressing their environmental and social impact. Furthermore, an overview of the state-of-the-art of the analytical methodologies employed currently for the analysis of microplastics is presented, highlighting their advances and limitations. The aim of the Thesis is to provide fundamental knowledge and contribute to the implementation and/or improvement of analytical protocols for the characterisation of microplastics in different environmental matrices. The satisfactory results provide a solid foundation to implement the protocols in laboratories devoted to routine analyses of microplastics., La presente Tesis Doctoral ha sido realizada en el Grupo de Investigación de Química Analítica Aplicada (QANAP) de la Universidade da Coruña, y se agradece la financiación otorgada por los siguientes proyectos (orden cronológico inverso): -Aditivos Plásticos más Seguros para biopolímeros y neumáticos para EcosistemasMarinos más Saludables (SPLASHMARE). Subproyecto: Caracterización química deMicroplásticos procedentes de Biopolímeros y desgaste de Neumáticos y susAditivos (CHEMBIOTA). Ref: PID2022-138421OB-C21. IP UDC: S. Muniategui-Lorenzo y J.M Andrade. Entidad financiadora: Ministerio de Ciencia, Innovación yUniversidades, Agencia Estatal de Investigación, con fondos FEDER. Fecha:01/09/2023-31/08/2026. -Metrological traceability of measurement data from nano to small-microplastics fora greener environment and food safety – PlasticTrace. Ref: 21GRD07 Convocatoria:H2020 EURAMET. Coordinador: Andrea Giovannozzi- INRIM (Italia). IP UDC: SoledadMuniategui Lorenzo. Entidad financiadora: European Commission: EuropeanPartnership on Metrology (EURAMET) y Horizon Europe. Fecha: 1/10/2022-30/09/2025. -Land-Based Solutions for Plastics in the Sea (LABPLAS). Ref: H2020-101003954Proyecto H2020, Convocatoria CE H2020-CE-SC5-30-2020. Coordinador: R Beiras(Universidad de Vigo). IP UDC: Soledad Muniategui Lorenzo. Entidad financiadora:Unión Europea, Programa H2020. Fecha: 1/6/2021-31/5/2025. -Red Temática de investigación de Micro y Nanoplásticos en el Medio Ambiente.EnviroPlaNet (RED2018-102345-T). Coordinador: R. Rosal (UAH). IP UDC: S.Muniategui-Lorenzo. Entidad financiadora: Ministerio de Ciencia, Innovación yUniversidades. Fecha 2019-2020. Enfoque integrado sobre el destino de MicroPlásticos (MPs) hacia ecosistemasmarinos saludables (MicroplastiX). Ref PCI2020-112145. Programa internacional: JPIOceans 2019. Investigador Principal: Prof Luca Brandt KTH, Royal Institute ofTechnology, Sweden. IP UDC: Soledad Muniategui Lorenzo. Entidad financiadora:Ministerio de Ciencia e Innovación, Agencia Estatal de Investigación. Fecha:01/04/2020–31/03/2023.
Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Tesis doctoral (DoctoralThesis)

Understanding plastic degradation in the marine environment: a multi-tiered assessment, Comprendiendo la degradación del plástico en el medio marino: una evaluación a varios niveles, Comprendendo a degradación do plástico no medio mariño: unha avaliación a varios niveis

  • Lopez Ibañez, Sara
Year by year, the global plastic production has been increasing sharply, so much so that in 2018 it reached almost 360 million tonnes. Along with its growing abundance, some other factors such as their environmental persistence and chemical composition turn plastics into an environmental threat. Plastic pollution pose a threat especially to marine ecosystems, in which, since 50 years ago, this type of waste has been found. Although bigger plastics cause trouble, most of them are not even visible to the naked eye. These tiny particles are scattered all around the globe, but even so, their biological effect is barely known. This thesis project aims to analyze the degradation process (biodegradation and mechanical degradation) of plastic products made of conventional and biopolymers, as well as to test their ecotoxicological impact in model organisms through the process, always in ecologically relevant conditions, with a view to assess the environmental risk derived from the plastic release after use. This work will be based on standardized methods adapted specifically for the study of plastics in marine conditions. The tested materials will be commercial products and new polymers created in the framework of the projects Glaukos (European) and Risbioplas (national)., Año tras año, la producción mundial de plásticos ha aumentado hasta alcanzar, en 2018, casi 360 millones de toneladas. A su creciente abundancia se le suman otros factores que les convierten en una amenaza para el medio ambiente, principalmente su persistencia en el medio y su composición química. La contaminación por plásticos supone un peligro para los ecosistemas marinos, en los que, desde hace 50 años, se han estado encontrando residuos de este tipo. Aunque los residuos plásticos de gran tamaño son un gran problema, la mayor parte no son detectables a simple vista. Estos plásticos de pequeño tamaño están distribuidos por todo el mundo, pero el impacto que tienen sobre las comunidades biológicas es muy poco conocido. En este proyecto de tesis se pretende analizar el proceso de degradación (biodegradación y degradación mecánica) de productos plásticos, compuestos por polímeros convencionales y biopolímeros, así como evaluar su efecto toxicológico en organismos modelo a lo largo de este proceso, siempre en condiciones de exposición con relevancia ecológica, con el objetivo de valorar el riesgo ambiental derivado de su liberación tras su uso. El desarrollo de este trabajo se basará en métodos estandarizados homologados a nivel internacional adaptados específicamente para el estudio de plásticos en medio marino. Los materiales a testar consistirán tanto en productos comerciales adquiridos directamente del mercado, como nuevos materiales generados en el ámbito de los proyectos Glaukos (europeo) y Risbioplas (nacional)., Ano tras ano, a produción mundial de plásticos aumentou ata alcanzar, en 2018, case 360 millóns de toneladas. Á súa crecente abundancia súmanse outros factores que os converten nunha ameaza para o medio ambiente, principalmente a súa persistencia no ambiente e a súa composición química. En particular, a contaminación por plásticos supón un perigo para os ecosistemas mariños, nos que hai 50 anos que se atoparon residuos deste tipo. Aínda que os grandes residuos de plástico son un gran problema, a maioría non se detectan a simple vista. Estes plásticos de pequeno tamaño distribúense por todo o mundo, pero o impacto que teñen nas comunidades biolóxicas é moi pouco coñecido. Neste proxecto de tese preténdese analizar o proceso de degradación (biodegradación e degradación mecánica) de produtos plásticos, compostos por polímeros convencionais e biopolímeros, así como avaliar o seu efecto toxicolóxico en organismos modelo ao longo deste proceso, sempre en condicións de exposición con relevancia ecolóxica, co obxectivo de valorar o risco ambiental derivado da súa liberación tras o seu uso. O desenvolvemento deste traballo basearase en métodos estandarizados homologados a nivel internacional adaptados especificamente para o estudo de plásticos no medio mariño. Os materiais a testar consistirán tanto en produtos comerciais adquiridos directamente do mercado, como novos materiais xerados no ámbito dos proxectos Glaukos (europeo) e Risbioplas (nacional)., Agencia Estatal de Investigación | Ref. PCI2020-112110
Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Tesis doctoral (DoctoralThesis)

Effects of plastic chemical additives on the proteome of the marine fish model Cyprinodon variegatus, Efectos de aditivos químicos de los plásticos sobre el proteoma del pez marino modelo Cyprinodon variegatus, Efectos dos aditivos químicos dos plásticos no proteoma do modelo de peixe marino Cyprinodon variegatus

  • MARTINEZ SCHöNEMANN, Alexandre
An endocrine disruptor is defined as an exogenous substance or a merge of substances that change the endocrine system function and in consequence can produce adverse effects over the health of the organisms, progeny or their populations. Global plastic production is increasing exponentially, it reaching nowadays more than 200.000 MT/year. On this plastic composition it finds since a 30% weight from additives, which cause an endocrine disruption in a great variety of marine organisms. Because to the physiology and sexual reproduction plasticity of the teleost fish the additive effects can be very alarming. However, the most used fish models are from freshwater species, as zebra fish or medaka, and there is a little amount of marine fish studies about this topic. So, it is important to develop a marine fish model that allow the study in laboratory of the endocrine effects, study whit importance to the protection of the coastal marine ecosystems. Therefore, the main objective of these thesis is to develop this model to prove the plastic additives effects as disruptors of the endocrine system through proteomic and other omic tools., Un disruptor endocrino se define como una substancia o mezcla de sustancias exógenas que alteran la función del sistema endocrino y en consecuencia pueden causar efectos adversos sobre la salud de los organismos, su progenie o sus poblaciones. La producción mundial de plástico no cesa de aumentar exponencialmente, superando en la actualidad las 200.000 ton/año. En la composición de estos plásticos se encuentra hasta un 30% de su peso en aditivos, los cuales causan una disrupción endocrina en gran variedad de organismos marinos. Debido a la fisiología y plasticidad reproductiva de los peces teleósteos los efectos de estos aditivos pueden llegar a ser muy acusados. Sin embargo, los modelos biológicos más utilizados, como el pez zebra o la medaca son especies dulceacuícolas, habiendo pocos trabajos encaminados a estudiar esta temática en peces marinos. Así, es preciso desarrollar un modelo de pez marino que permita el estudio en laboratorio de los efectos endocrinos con relevancia para la protección de los ecosistemas marinos costeros. Por tanto, se establece el desarrollo de este modelo como objetivo principal de la tesis de doctorado cuya finalidad es comprobar los efectos de los aditivos del plástico como disruptores del sistema endocrino mediante la utilización de proteómica y otras herramientas omicas., Un disruptor endócrino defínese como unha substancia ou mestura de substancias esóxenas que alteran a función do sistema endócrino e en consecuencia pode causar efectos adversos sobre a saúde nun organismo, a súa proxenie ou as súas poboacións. A produción mundial de plástico non cesa de aumentar exponencialmente, superando na actualidade as 200.000 Ton/ano . Na composición destes plásticos atópase ata un 30% do seu peso en aditivos, os cales causan unha disrupción endocrina en gran variedade de organismos mariños. Debido a fisioloxía e plasticidade reprodutiva dos peixes teleósteos os efectos destes aditivos poden chegar a ser moi acusados. Sen embargo, os modelos biolóxicos máis usados como o peixe cebra ou o medaka son especies doceacuícolas, e son escasos os traballos encamiñados a estudar esta temática en peixes mariños. É por tanto preciso o desenvolvemento dun modelo de peixe mariño que permita o estudo en laboratorio dos efectos endócrinos con relevancia para a protección dos ecosistemas mariños costeiros. Así, establecese o desenvolvemento deste modelo como obxectivo principal da tese de doutoramento cuxa finalidade é comprobar o efecto dos aditivos de plásticos como disruptores do sistema endocrino mediante o emprego de proteómica e outras ferramentas ómicas., Agencia Estatal de Investigación | Ref. PID2019–107611RB-I00, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2020/05, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2017/46, Xunta de Galicia | Ref. ED481A 2018/289