Pasar al contenido principal

Resultados relacionados

Resultados totales (Incluyendo duplicados): 2
Encontrada(s) 1 página(s)

Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Tesis doctoral (DoctoralThesis)

Understanding plastic degradation in the marine environment: a multi-tiered assessment, Comprendiendo la degradación del plástico en el medio marino: una evaluación a varios niveles, Comprendendo a degradación do plástico no medio mariño: unha avaliación a varios niveis

  • Lopez Ibañez, Sara
Year by year, the global plastic production has been increasing sharply, so much so that in 2018 it reached almost 360 million tonnes. Along with its growing abundance, some other factors such as their environmental persistence and chemical composition turn plastics into an environmental threat. Plastic pollution pose a threat especially to marine ecosystems, in which, since 50 years ago, this type of waste has been found. Although bigger plastics cause trouble, most of them are not even visible to the naked eye. These tiny particles are scattered all around the globe, but even so, their biological effect is barely known. This thesis project aims to analyze the degradation process (biodegradation and mechanical degradation) of plastic products made of conventional and biopolymers, as well as to test their ecotoxicological impact in model organisms through the process, always in ecologically relevant conditions, with a view to assess the environmental risk derived from the plastic release after use. This work will be based on standardized methods adapted specifically for the study of plastics in marine conditions. The tested materials will be commercial products and new polymers created in the framework of the projects Glaukos (European) and Risbioplas (national)., Año tras año, la producción mundial de plásticos ha aumentado hasta alcanzar, en 2018, casi 360 millones de toneladas. A su creciente abundancia se le suman otros factores que les convierten en una amenaza para el medio ambiente, principalmente su persistencia en el medio y su composición química. La contaminación por plásticos supone un peligro para los ecosistemas marinos, en los que, desde hace 50 años, se han estado encontrando residuos de este tipo. Aunque los residuos plásticos de gran tamaño son un gran problema, la mayor parte no son detectables a simple vista. Estos plásticos de pequeño tamaño están distribuidos por todo el mundo, pero el impacto que tienen sobre las comunidades biológicas es muy poco conocido. En este proyecto de tesis se pretende analizar el proceso de degradación (biodegradación y degradación mecánica) de productos plásticos, compuestos por polímeros convencionales y biopolímeros, así como evaluar su efecto toxicológico en organismos modelo a lo largo de este proceso, siempre en condiciones de exposición con relevancia ecológica, con el objetivo de valorar el riesgo ambiental derivado de su liberación tras su uso. El desarrollo de este trabajo se basará en métodos estandarizados homologados a nivel internacional adaptados específicamente para el estudio de plásticos en medio marino. Los materiales a testar consistirán tanto en productos comerciales adquiridos directamente del mercado, como nuevos materiales generados en el ámbito de los proyectos Glaukos (europeo) y Risbioplas (nacional)., Ano tras ano, a produción mundial de plásticos aumentou ata alcanzar, en 2018, case 360 millóns de toneladas. Á súa crecente abundancia súmanse outros factores que os converten nunha ameaza para o medio ambiente, principalmente a súa persistencia no ambiente e a súa composición química. En particular, a contaminación por plásticos supón un perigo para os ecosistemas mariños, nos que hai 50 anos que se atoparon residuos deste tipo. Aínda que os grandes residuos de plástico son un gran problema, a maioría non se detectan a simple vista. Estes plásticos de pequeno tamaño distribúense por todo o mundo, pero o impacto que teñen nas comunidades biolóxicas é moi pouco coñecido. Neste proxecto de tese preténdese analizar o proceso de degradación (biodegradación e degradación mecánica) de produtos plásticos, compostos por polímeros convencionais e biopolímeros, así como avaliar o seu efecto toxicolóxico en organismos modelo ao longo deste proceso, sempre en condicións de exposición con relevancia ecolóxica, co obxectivo de valorar o risco ambiental derivado da súa liberación tras o seu uso. O desenvolvemento deste traballo basearase en métodos estandarizados homologados a nivel internacional adaptados especificamente para o estudo de plásticos no medio mariño. Os materiais a testar consistirán tanto en produtos comerciais adquiridos directamente do mercado, como novos materiais xerados no ámbito dos proxectos Glaukos (europeo) e Risbioplas (nacional)., Agencia Estatal de Investigación | Ref. PCI2020-112110
Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Tesis doctoral (DoctoralThesis)

Effects of plastic chemical additives on the proteome of the marine fish model Cyprinodon variegatus, Efectos de aditivos químicos de los plásticos sobre el proteoma del pez marino modelo Cyprinodon variegatus, Efectos dos aditivos químicos dos plásticos no proteoma do modelo de peixe marino Cyprinodon variegatus

  • MARTINEZ SCHöNEMANN, Alexandre
An endocrine disruptor is defined as an exogenous substance or a merge of substances that change the endocrine system function and in consequence can produce adverse effects over the health of the organisms, progeny or their populations. Global plastic production is increasing exponentially, it reaching nowadays more than 200.000 MT/year. On this plastic composition it finds since a 30% weight from additives, which cause an endocrine disruption in a great variety of marine organisms. Because to the physiology and sexual reproduction plasticity of the teleost fish the additive effects can be very alarming. However, the most used fish models are from freshwater species, as zebra fish or medaka, and there is a little amount of marine fish studies about this topic. So, it is important to develop a marine fish model that allow the study in laboratory of the endocrine effects, study whit importance to the protection of the coastal marine ecosystems. Therefore, the main objective of these thesis is to develop this model to prove the plastic additives effects as disruptors of the endocrine system through proteomic and other omic tools., Un disruptor endocrino se define como una substancia o mezcla de sustancias exógenas que alteran la función del sistema endocrino y en consecuencia pueden causar efectos adversos sobre la salud de los organismos, su progenie o sus poblaciones. La producción mundial de plástico no cesa de aumentar exponencialmente, superando en la actualidad las 200.000 ton/año. En la composición de estos plásticos se encuentra hasta un 30% de su peso en aditivos, los cuales causan una disrupción endocrina en gran variedad de organismos marinos. Debido a la fisiología y plasticidad reproductiva de los peces teleósteos los efectos de estos aditivos pueden llegar a ser muy acusados. Sin embargo, los modelos biológicos más utilizados, como el pez zebra o la medaca son especies dulceacuícolas, habiendo pocos trabajos encaminados a estudiar esta temática en peces marinos. Así, es preciso desarrollar un modelo de pez marino que permita el estudio en laboratorio de los efectos endocrinos con relevancia para la protección de los ecosistemas marinos costeros. Por tanto, se establece el desarrollo de este modelo como objetivo principal de la tesis de doctorado cuya finalidad es comprobar los efectos de los aditivos del plástico como disruptores del sistema endocrino mediante la utilización de proteómica y otras herramientas omicas., Un disruptor endócrino defínese como unha substancia ou mestura de substancias esóxenas que alteran a función do sistema endócrino e en consecuencia pode causar efectos adversos sobre a saúde nun organismo, a súa proxenie ou as súas poboacións. A produción mundial de plástico non cesa de aumentar exponencialmente, superando na actualidade as 200.000 Ton/ano . Na composición destes plásticos atópase ata un 30% do seu peso en aditivos, os cales causan unha disrupción endocrina en gran variedade de organismos mariños. Debido a fisioloxía e plasticidade reprodutiva dos peixes teleósteos os efectos destes aditivos poden chegar a ser moi acusados. Sen embargo, os modelos biolóxicos máis usados como o peixe cebra ou o medaka son especies doceacuícolas, e son escasos os traballos encamiñados a estudar esta temática en peixes mariños. É por tanto preciso o desenvolvemento dun modelo de peixe mariño que permita o estudo en laboratorio dos efectos endócrinos con relevancia para a protección dos ecosistemas mariños costeiros. Así, establecese o desenvolvemento deste modelo como obxectivo principal da tese de doutoramento cuxa finalidade é comprobar o efecto dos aditivos de plásticos como disruptores do sistema endocrino mediante o emprego de proteómica e outras ferramentas ómicas., Agencia Estatal de Investigación | Ref. PID2019–107611RB-I00, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2020/05, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2017/46, Xunta de Galicia | Ref. ED481A 2018/289