Pasar al contenido principal

FECUNDACION, AISLAMIENTO REPRODUCTIVO, DETERMINACION DEL SEXO Y HERENCIA UNIPARENTAL DOBLE EN MYTILUS: BASES MOLECULARES

AGL2014-52062-R

•
Nombre agencia financiadora Ministerio de Economía y Competitividad
Acrónimo agencia financiadora MINECO
Programa Programa Estatal de I+D+i Orientado a los Retos de la Sociedad
Convocatoria Proyectos I+D+i Retos de Investigación
Año convocatoria 2014
Plan Estatal 2013-2016 Plan Estatal de Investigación Científica y Técnica y de Innovación
Unidad de gestión Secretaría de Estado de Educación, Formación Profesional y Universidades
Centro beneficiario UNIVERSIDAD DE VIGO
Identificador persistente http://dx.doi.org/10.13039/501100003329

Resultados relacionados

Resultados totales (Incluyendo duplicados): 6
Encontrada(s) 1 página(s)

Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Artículo científico (JournalArticle)

Vitellogenin gene expression in marine mussels exposed to ethinylestradiol: no induction at the transcriptional level

  • Fernández González, Laura Emilia
  • Sanchez Marin, Paula
  • Gestal Mateo, María Del Camino
  • Beiras Garcia Sabell, Ricardo
  • Pérez Diz, Angel Eduardo
Financiado para publicación en acceso aberto: Universidade de Vigo/CISUG, Vitellogenin (Vtg), a large multidomain protein precursor of egg-yolk proteins, is used as an endocrine disruption biomarker in fish, and in the last decades, its use has been extended to invertebrates like mollusks. However, it remains unclear whether invertebrate endocrine system produces Vtg in response to estrogens, like it occurs in oviparous vertebrates. In a previous study, no evidence of induction of Vtg expression at protein level was found in gonads of the marine mussel Mytilus galloprovincialis after exposure to the estrogenic chemical 17α-ethinylestradiol (EE2). In the present follow-up study, it was investigated whether there is any effect of EE2 on Vtg abundance at transcriptional level in M. galloprovincialis gonads. To this aim, RT-qPCR analysis targeting three different domains of Vtg transcript was performed on gonads of mussels that were exposed either 4 or 24 days to 100 ng/L EE2. In addition, several reference genes were analysed and a selection of these for potential use in further RT-qPCR analyses on mussel male and female gonads is provided. Results showed higher expression in females than in males for the three analysed Vtg domains, and no evidence of Vtg mRNA induction due to EE2 either in females or males. The present results, together with those obtained from previous analysis at protein level, support that Vtg is not an adequate biomarker for xenoestrogenicity in marine mussels. Additionally, nucleotide sequences of Vtg transcripts of three closely-related species from Mytilus edulis complex (M. galloprovincialis, M. edulis and M. trossulus) are provided and compared with Vtg sequences from other mollusk species to assess the level of conservation and evolutionary relationships among species., Xunta de Galicia | Ref. ED481A-2017 / 298, Ministerio de Ciencia e Innovación | Ref. AGL2014-52062-R, Ministerio de Ciencia e Innovación | Ref. PID2019-107611RB-I00, Ministerio de Ciencia e Innovación | Ref. PCIN-2015-187-C03-03, Ministerio de Ciencia e Innovación | Ref. PID2019-108857RB-C3, Ministerio de Ciencia e Innovación | Ref. CTM2016-77945-C3, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2020/05, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2017/46, Xunta de Galicia | Ref. IN607B 2018/10
Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Tesis doctoral (DoctoralThesis)

Molecular insights into the mechanisms underlying doubly uniparental inheritance (DUI) of mitochondrial DNA and sex determination in marine mussels (Mytilus spp.), Mecanismos moleculares que subyacen a la herencia doble uniparental (DUI) del ADN mitocondrial y a la determinación del sexo en mejillones marinos (Mytilus spp.), Mecanismos moleculares que sustentan a herdanza dobre uniparental (DUI) do ADN mitocondrial e a determinación do sexo en mexillóns mariños (Mytilus spp.)

  • Blanco Gonzalez, Sofía
Marine mussels of the Mytilus edulis complex represent a genus comprising three related species: Mytilus edulis, M. galloprovincialis, and M. trossulus. These organisms are of significant ecological importance and constitute a valuable economic resource in global aquaculture. Moreover, they serve as model organisms for research in reproductive and developmental biology, particularly among bivalves of aquacultural relevance. However, their study remains challenging due to the complex architecture of their genome and the still limited understanding of biological processes such as sex determination and mitochondrial inheritance. One of their distinctive features is their mitochondrial inheritance system, known as doubly uniparental inheritance (DUI), in which both maternal and paternal mitochondrial genomes are transmitted to the next generation. This mechanism is non-causally associated with sex determination. In embryos destined to develop as females, sperm mitochondria get dispersed and degraded at later developmental stages. In male-biased embryos, they aggregate within the blastomere that will give rise to the germ line. Moreover, females have been observed that produce offspring with skewed sex ratios regardless of the male involved in fertilisation. However, the prevalence of such females remains unknown. This phenomenon suggests a maternal control over both DUI and sex determination, likely mediated by factors present within the egg. Nonetheless, the molecular mechanisms underlying these processes remain largely unexplored. This doctoral thesis explores both mechanisms across five chapters using experimental approaches ranging from in vitro crosses and electrophoretic mobility assays to high-throughput techniques. In Chapter 1, sex-biased lines of eggs, embryos, and M. galloprovincialis adults were successfully isolated in laboratory conditions for the first time. This work, which covered several Galician populations and in which more than 300 females and 10,000 embryos were analysed, allowed females to be classified according to the sex ratio of their offspring, the estimation of their prevalence, and the isolation of sex-biased eggs that serve as a basis for subsequent studies. Chapter 2 addresses the challenges associated with the cryopreservation of mussel eggs, a bottleneck in the production of mussel seed in hatcheries and, consequently, in the long-term maintenance of sex-biased lines. Using a multidisciplinary approach that combined functional assays, proteomics, and electron microscopy, it provides the first molecular insights into the limited success obtained in marine invertebrate eggs. Eggs derived from sex-biased females were used as core for investigating the molecular mechanisms underlying DUI and sex determination in the final chapters. Chapter 3 employed fertilised sex-biased eggs to test the DUI model proposing an active role for paternal mtDNA in its aggregation and inheritance. This was achieved through electrophoretic mobility assays and proteomics to detect a specific interaction between the paternal genome and an egg-specific protein in male-biased lines. In Chapter 4, the proteome evolution in sex-biased eggs, before and after fertilisation and up to a larval stage, was firstly characterised for the first time. Additionally, novel targets potentially involved in DUI and sex determination were proposed. Finally, Chapter 5 adopted a similar approach at the transcriptomic level, using RNA-Seq to identify differentially abundant RNAs in sex-biased eggs lines, both pre- and post-fertilisation. This study not only enabled the characterisation of how candidate factors change before and after fertilisation, but also allowed for the assessment of the concordance between transcriptomic and proteomic results. The results obtained were discussed in the context of the current genetic models, contributing to their refinement and to a deeper understanding of both DUI and sex determination in marine mussels., Los mejillones marinos del complejo Mytilus edulis representan un género compuesto por tres especies: Mytilus edulis, M. galloprovincialis y M. trossulus. Estos organismos poseen gran importancia ecológica y constituyen un recurso económico valioso en la acuicultura global. Más allá de su relevancia productiva, se emplean como organismos modelo en estudios de biología reproductiva y del desarrollo, especialmente entre bivalvos de interés acuícola. Sin embargo, su estudio ha resultado complejo debido a la arquitectura de su genoma y al conocimiento limitado de procesos biológicos como la determinación del sexo y la herencia mitocondrial. Una de sus características más distintivas es su sistema de herencia mitocondrial, conocido como herencia doble uniparental (DUI), mediante el cual se transmiten a la descendencia los genomas mitocondriales materno y paterno. Este mecanismo está no causalmente asociado con la determinación del sexo. En embriones destinados a desarrollarse como hembras, las mitocondrias espermáticas se dispersan y degradan en etapas posteriores. En embriones con sesgo masculino, estas se agrupan en el blastómero que dará lugar a la línea germinal. Además, se han observado hembras que producen descendencia con proporciones de sexo sesgadas, independientemente del macho involucrado. No obstante, se desconoce su prevalencia. Este fenómeno sugiere un control estrictamente materno tanto del DUI como de la determinación sexual, probablemente mediado por factores presentes en el ovocito. Aun así, los mecanismos moleculares subyacentes se desconocen. Esta tesis doctoral estudia dichos mecanismos a lo largo de cinco capítulos, mediante enfoques experimentales que incluyen cruces controlados, ensayos de movilidad electroforética y técnicas de alto rendimiento. En el Capítulo 1 se logró, por primera vez, aislar líneas unisex de ovocitos, embriones y adultos de M. galloprovincialis. Abarcando diversas poblaciones gallegas y analizando más de 300 hembras y 10.000 embriones, se clasificaron las hembras según el sesgo sexual de su descendencia, se estimó su prevalencia y se aislaron ovocitos sesgados para estudios posteriores. El Capítulo 2 aborda los desafíos de la criopreservación de ovocitos de mejillón, un cuello de botella en la producción de semilla en criaderos y en el mantenimiento de líneas unisex. Mediante un enfoque multidisciplinar que combina ensayos funcionales, proteómica y microscopía electrónica, se ofrecen las primeras claves moleculares que explican el éxito limitado obtenido en huevos de invertebrados marinos. Los ovocitos procedentes de hembras con producción unisex se emplearon para investigar los mecanismos moleculares implicados en el DUI y la determinación sexual en los capítulos finales. En el Capítulo 3 se utilizaron ovocitos fecundados de estas líneas para probar el modelo del DUI que plantea un papel activo del ADNmt paterno en su agregación y herencia. Para ello, se realizaron ensayos de movilidad electroforética y análisis proteómicos dirigidos a detectar una interacción entre dicho genoma y una proteína del ovocito en líneas masculinas. En el Capítulo 4 se caracterizó por primera vez la evolución del perfil proteico en ovocitos unisex, antes y después de la fecundación y hasta el estadio larvario. Además, se propusieron nuevas dianas proteicas potencialmente implicadas en el DUI y la determinación sexual. Finalmente, el Capítulo 5 adoptó un enfoque similar a nivel transcriptómico, empleando RNA-Seq para identificar ARNs con abundancia diferencial en ovocitos unisex, tanto pre como post fecundación. Este estudio no solo permitió caracterizar cómo varían los factores candidatos en estas etapas, sino también evaluar la concordancia entre los resultados transcriptómicos y proteómicos. Los hallazgos se discuten en el contexto de los modelos genéticos actuales, contribuyendo a su refinamiento y a una comprensión más profunda tanto del DUI como de la determinación sexual en los mejillones marinos., Os mexillóns mariños do complexo Mytilus edulis representan un xénero composto por tres especies: Mytilus edulis, M. galloprovincialis e M. trossulus. Estes organismos teñen unha grande importancia ecolóxica e constitúen un recurso económico valioso na acuicultura a nivel global. Alén da súa relevancia produtiva, empréganse como organismos modelo en estudos de bioloxía reprodutiva e do desenvolvemento, especialmente entre bivalvos de interese acuícola. Porén, o seu estudo resulta complexo debido á arquitectura do seu xenoma e ao coñecemento limitado de procesos biolóxicos como a determinación do sexo e a herdanza mitocondrial. Unha das súas características máis distintivas é o seu sistema de herdanza mitocondrial, coñecido como herdanza dobre uniparental (DUI), mediante o cal se transmiten á descendencia os xenomas mitocondriais materno e paterno. Este mecanismo está asociado, aínda que non de forma causal, coa determinación do sexo. En embrións destinados a desenvolverse como femias, as mitocondrias espermáticas dispérsanse e degrádanse en etapas posteriores. En embrións con sesgo masculino, estas agrúpanse no blastómero que dará lugar á liña xerminal. Ademais, observáronse femias que producen descendencia cunha proporción de sexos sesgada, independentemente do macho implicado. Non obstante, descoñécese a súa prevalencia. Este fenómeno suxire un control estritamente materno tanto do DUI como da determinación sexual, probablemente mediado por factores presentes no ovocito. Aínda así, descoñécense os mecanismos moleculares subxacentes. Esta tese doutoral estuda estes mecanismos ao longo de cinco capítulos, mediante enfoques experimentais que inclúen cruzamentos controlados, ensaios de mobilidade electroforética e técnicas de alto rendemento. No Capítulo 1 conseguiuse, por primeira vez, illar liñas unisex de ovocitos, embrións e adultos de M. galloprovincialis. Analizáronse diversas poboacións galegas, con máis de 300 femias e 10.000 embrións, clasificando as femias segundo o sesgo sexual da súa descendencia, estimando a súa prevalencia e illando ovocitos sesgados para estudos posteriores. O Capítulo 2 aborda os desafíos da criopreservación de ovocitos de mexillón, un dos principais obstáculos na produción de semente en criadoiros e no mantemento de liñas unisex. Mediante un enfoque multidisciplinar que combina ensaios funcionais, proteómica e microscopía electrónica, ofrécense as primeiras claves moleculares que explican o éxito limitado acadado na criopreservación de ovos de invertebrados mariños. Os ovocitos procedentes de femias con produción unisex empregáronse para investigar os mecanismos moleculares implicados no DUI e na determinación sexual nos capítulos finais. No Capítulo 3 utilizáronse ovocitos fecundados destas liñas para testar o modelo do DUI que propón un papel activo do ADNmt paterno na súa agregación e herdanza. Para iso, realizáronse ensaios de mobilidade electroforética e análises proteómicas co obxectivo de detectar unha interacción entre ese xenoma e unha proteína do ovocito en liñas con sesgo masculino. No Capítulo 4 caracterizouse por primeira vez a evolución do perfil proteico en ovocitos unisex, antes e despois da fecundación e ata o estadio larvario. Ademais, propuxéronse novas dianas proteicas potencialmente implicadas no DUI e na determinación sexual. Finalmente, o Capítulo 5 adoptou un enfoque semellante a nivel transcriptómico, empregando RNA-Seq para identificar ARN mensaxeiros con abundancia diferencial en ovocitos unisex, tanto antes como despois da fecundación. Este estudo permitiu non só caracterizar como varían os factores candidatos nestas etapas, senón tamén avaliar a concordancia entre os resultados transcriptómicos e proteómicos. Os achados discútense no contexto dos modelos xenéticos actuais, contribuíndo ao seu refinamento e a unha comprensión máis profunda tanto do DUI como da determinación sexual nos mexillóns mariños., Ministerio de Ciencia e Innovación | Ref. FPU20/01370, Agencia Estatal de Investigación | Ref. PID2019-107611RB-I00, Ministerio de Economía y Competitividad | Ref. AGL2014-52062-R, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2020/05, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2024/22
Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Artículo científico (JournalArticle)

Patterns of admixture and introgression in a mosaic Mytilus galloprovincialis and Mytilus edulis hybrid zone in SW England

  • Pérez Diz, Angel Eduardo
  • Skibinski, David O. F.
The study of hybrid zones offers important insights into speciation. Earlier studies on hybrid populations of the marine mussel species Mytilus edulis and Mytilus galloprovincialis in SW England provided evidence of admixture but were constrained by the limited number of molecular markers available. We use 57 ancestry-informative SNPs, most of which have been mapped genetically, to provide evidence of distinctive differences between admixed populations in SW England and asymmetrical introgression from M. edulis to M. galloprovincialis. We combine the genetic study with analysis of phenotypic traits of potential ecological and adaptive significance. We demonstrate that hybrid individuals have brown mantle edges unlike the white or purple in the parental species, suggesting allelic or non-allelic genomic interactions. We report differences in gonad development stage between the species consistent with a prezygotic barrier between the species. By incorporating results from publications dating back to 1980, we confirm the long-term stability of the hybrid zone despite higher viability of M. galloprovincialis. This stability coincides with a dramatic change in temperature of UK coastal waters and suggests that these hybrid populations might be resisting the effects of global warming. However, a single SNP locus associated with the Notch transmembrane signalling protein shows a markedly different pattern of variation to the others and might be associated with adaptation of M. galloprovincialis to colder northern temperatures., Ministerio de Economía y Competitividad | Ref. AGL2014-52062-R, Agencia Estatal de Investigación | Ref. PID2019-107611RB-I00, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2020/05, Universidade de Vigo/CISUG
Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Tesis doctoral (DoctoralThesis)

Usefulness of vitellogenin as a potential biomarker for endocrine disruption in the marine mussel Mytilus galloprovincialis revisited from direct analysis at transcriptomic and proteomic level, Utilidad de la vitelogenina como potencial biomarcador de disrupción endocrina en el mejillón marino Mytilus galloprovincialis utilizando análisis transcriptómicos y proteómicos directos., Utilidade da viteloxenina como potencial biomarcador de disrupción endócrina no mexillón mariño Mytilus galloprovincialis utilizando análises transcriptómicas e proteómicas directas.

  • Fernández González, Laura Emilia
Endocrine disruptors (EDCs), and in particular, xenoestrogens, comprise a wide variety of contaminants, including priority hazardous substances and emerging contaminants that can cause harmful effects on coastal ecosystems, such as the feminization of males from mollusc and fish populations. Marine pollution surveillance efforts include the analysis of contaminants in biomonitoring organisms, such as mussels, and the measurement of some biomarkers of expression and effect, but there are no standardized methods for the biological control of xenoestrogens. The main objective of this work is to verify the validity of Vtg as a possible biomarker of contamination caused by xenoestrogenical substances, through the specific study in this thesis of the effect of the EDC 17α-ethinylestradiol (EE2) at different molecular levels in the marine mussel Mytilus galloprovincialis. For this purpose, we applied label-free shotgun proteomics for the quantitative analysis of Vtg in the mussel gonadal tissue, and compared these results with those obtained using the indirect technique alkali labile phosphates (ALP). Proteomic techniques were later applied to determine whether Vtg is expressed in response to exposure to EE2, a synthetic hormone that is a well know potential endocrine disruptor of Vtg levels in different vertebrate aquatic species. Different laboratory exposure experiments to EE2 were carried out in order to test whether M. galloprovincialis Vtg is a suitable biomarker of estrogenicity at proteomic and transcriptomic levels. The effect of food availability and gonad maturity stage were also studied as confounding factors on Vtg measurement., Los disruptores endocrinos (EDC), y en particular, los xenoestrógenos comprenden una amplia variedad de contaminantes, incluidas sustancias peligrosas prioritarias y contaminantes emergentes que pueden causar efectos nocivos en los ecosistemas costeros, como la feminización de machos de poblaciones de moluscos y peces. Los esfuerzos de vigilancia de la contaminación marina incluyen el análisis de contaminantes en organismos biomonitores, tales como los mejillones, y la medición de algunos biomarcadores de expresión y efecto, pero no existen métodos estandarizados para el control biológico de los xenoestrógenos. El objetivo principal de este trabajo es verificar la validez de la vitelogenina (Vtg) como posible biomarcador de contaminación causada por sustancias xenoestrogénicas, a través del estudio específico en esta tesis del efecto del EDC 17α-etinilestradiol (EE2) a diferentes niveles moleculares en el mejillón marino Mytilus galloprovincialis. Para este propósito, se utilizó determinación directa mediante espectrometría de masas tras la separación de proteínas mediante electroforesis para el análisis cuantitativo de Vtg en el tejido gonadal del mejillón, y se compararon estos resultados con los obtenidos usando la técnica indirecta de fosfatos lábiles en álcali (ALP). Posteriormente se aplicó la técnica proteómica directa para determinar si la Vtg se expresa en respuesta a la exposición a EE2, una hormona sintética que es un potencial disruptor endocrino de los niveles de Vtg en diferentes especies de vertebrados acuáticos. Se llevaron a cabo diferentes experimentos de exposición de laboratorio a EE2 con el fin de probar si la Vtg de M. galloprovincialis es un biomarcador adecuado de estrogenicidad a niveles proteómicos y transcriptómicos. El efecto de la disponibilidad de alimentos y el estado de maduración gonadal también se estudiaron como factores de confusión en la medida de la Vtg., Os disruptores endócrinos (EDCs), e en particular, os xenoestróxenos comprenden unha gran variedade de contaminantes, incluíndo substancias perigosas prioritarias e contaminantes emerxentes que poden causar efectos nocivos nos ecosistemas costeiros, como a feminización de machos de poboacións de moluscos e peixes. Os esforzos de vixilancia da contaminación mariña inclúen a análise de contaminantes en organismos biomonitores, tales como os mexillóns, e a medición dalgúns biomarcadores de exposición e efecto, pero non existen métodos estandarizados para o control biolóxico dos xenoestróxenos. O obxectivo principal deste traballo é verificar a validez da viteloxenina (Vtx) como posible biomarcador de contaminación causada por substancias xenoestroxénicas, a través do estudo específico nesta tese do efecto do EDC 17α-etinilestradiol (EE2) a diferentes niveis moleculares no mexillón mariño Mytilus galloprovincialis. Para este propósito utilizouse a determinación directa mediante espectrometría de masas despois da separación de proteínas mediante electroforese para a análise cuantitativa da Vtx no tecido gonadal do mexillón, e se compararon os resultados cos obtidos utilizando a técnica indirecta de fosfatos lábiles en álcali (ALP). Posteriormente aplicouse a técnica proteómica directa para determinar se a Vtx se expresa en resposta a exposición a EE2, unha hormona sintética que é un potencial disruptor endócrino dos niveis de Vtx en diferentes especies de vertebrados acuáticos. Leváronse a cabo diferentes experimentos de exposición de laboratorio a EE2 co fin de probar se a Vtx de M. galloprovincialis é un biomarcador adecuado de estroxenicidade a niveis proteómicos e transcriptómicos. O efecto da dispoñibilidade de alimentos e o estado de maduración gonadal tamén se estudaron como factores de confusión na medida da Vtx., Ministerio de Economía y Competitividad | Ref. AGL2014-52062-R, Ministerio de Economía y Competitividad | Ref. PCIN-2015-187-C03-03, Agencia Estatal de Investigación | Ref. PID2019-107611RB-I00, Agencia Estatal de Investigación | Ref. PID2019-108857RB-C32, Ministerio de Economía y Competitividad | Ref. CTM2013-48194-C3-3 -R, Agencia Estatal de Investigación | Ref. CTM2016-77945-C3, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2016/037, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2017/46, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2017/028, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2020/05, Xunta de Galicia | Ref. IN607B 2018/10, Xunta de Galicia | Ref. ED481A 2017/298
Investigo. Repositorio Institucional de la Universidade de Vigo
Publicación Artículo científico (JournalArticle)

Structure-related differences between cytochrome oxidase I proteins in a stable heteroplasmic mitochondrial system

  • Skibinski, David O
  • Ghiselli, Fabrizio
  • Pérez Diz, Angel Eduardo
  • Milani, Liliana
  • Mullins, Jonathan G. L
Many bivalve species have two types of mitochondrial DNA passed independently through the female line (F genome) and male line (M genome). Here we study the cytochrome oxidase I protein in such bivalve species and provide evidence for differences between the F and M proteins in amino acid property values, particularly relating to hydrophobicity and helicity. The magnitude of these differences varies between different regions of the protein and the change from the ancestor is most marked in the M protein. The observed changes occur in parallel and in the same direction in the different species studied. Two possible causes are considered, first relaxation of purifying selection with drift and second positive selection. These may operate in different ways in different regions of the protein. Many different amino acid substitutions contribute in a small way to the observed variation, but substitutions involving alanine and serine have a quantitatively large effect. Some of these substitutions are potential targets for phosphorylation and some are close to residues of functional importance in the catalytic mechanism. We propose that the observed changes in the F and M proteins might contribute to functional differences between them relating to ATP production and mitochondrial membrane potential with implications for sperm function., Ministerio de Economía y Competitividad | Ref. AGL2014-52062-R, Xunta de Galicia | Ref. ED431C 2016-037
DIGITAL.CSIC. Repositorio Institucional del CSIC
Publicación Artículo científico (JournalArticle)

Vitellogenin gene expression in marine mussels exposed to ethinylestradiol: No induction at the transcriptional level

  • Fernández González, Laura Emilia
  • Sánchez-Marín, Paula
  • Gestal, C.
  • Beiras, Ricardo
  • Diz, Ángel P.
12 pages, 4 figures, 3 tables.-- Under a Creative Commons license, Vitellogenin (Vtg), a large multidomain protein precursor of egg-yolk proteins, is used as an endocrine disruption biomarker in fish, and in the last decades, its use has been extended to invertebrates like mollusks. However, it remains unclear whether invertebrate endocrine system produces Vtg in response to estrogens, like it occurs in oviparous vertebrates. In a previous study, no evidence of induction of Vtg expression at protein level was found in gonads of the marine mussel Mytilus galloprovincialis after exposure to the estrogenic chemical 17α-ethinylestradiol (EE2). In the present follow-up study, it was investigated whether there is any effect of EE2 on Vtg abundance at transcriptional level in M. galloprovincialis gonads. To this aim, RT-qPCR analysis targeting three different domains of Vtg transcript was performed on gonads of mussels that were exposed either 4 or 24 days to 100 ng/L EE2. In addition, several reference genes were analysed and a selection of these for potential use in further RT-qPCR analyses on mussel male and female gonads is provided. Results showed higher expression in females than in males for the three analysed Vtg domains, and no evidence of Vtg mRNA induction due to EE2 either in females or males. The present results, together with those obtained from previous analysis at protein level, support that Vtg is not an adequate biomarker for xenoestrogenicity in marine mussels. Additionally, nucleotide sequences of Vtg transcripts of three closely-related species from Mytilus edulis complex (M. galloprovincialis, M. edulis and M. trossulus) are provided and compared with Vtg sequences from other mollusk species to assess the level of conservation and evolutionary relationships among species, This work was funded by the Spanish Government (MINECO and AEI; Gobierno de España, Ministerio de Ciencia e Innovación codes AGL2014-52062-R, PID2019-107611RB-I00, PCIN-2015-187-C03-03, PID2019-108857RB-C3, and CTM2016-77945-C3), Fondos Feder (ERDF, European commission), Xunta de Galicia (“Grupos de Referencia Competitiva” ED431C 2020/05 and ED431C 2017/46, “Grupos con Potencial de Crecemento” IN607B 2018/10 and “Centro Singular de Investigación de Galicia” accreditation 2019–2022), Peer reviewed